Jakiś czas temu przyszedł do mnie na lekcję bardzo sympatyczny Włoch i powiedział mi:
„Matteo, uczyłem się już śpiewu przez rok. Obniżyliśmy tonację moich piosenek, ponieważ moja nauczycielka nauczyła mnie śpiewać na razie tylko niskie nuty, do nuty D. Myślisz, że mógłbym śpiewać wysokie nuty też?”
Widzisz, jeśli obniżysz wszystkie tonacje swoich piosenek, ponieważ nie możesz osiągnąć wysokich nut, w takim razie nie uczysz się śpiewu i nie osiągasz postępu.
Nut niskich używamy każdego dnia do rozmawiania.
W praktyce mój uczeń płacił swojej poprzedniej nauczycielce za coś, co już umiał robić.
To oczywiste, że śpiewanie wyłącznie niskich nut jest łatwiejsze. Szkoda, że publiczność nie będzie pod wrażeniem, jeśli będziesz robić łatwe rzeczy.
Jak o tym pomyślisz, to różnica pomiędzy amatorem a zawodowcem jest właśnie taka: umieć zrobić coś złożonego z łatwością.
Żeby poprawnie śpiewać w „przejściu” od nut niskich do tych wysokich, musisz spełnić trzy warunki:
- Rezonans dźwięku musi przechodzić od klatki piersiowej do głowy.
- Rejestr piersiowy i rejestr głowowy muszą być połączone (żadnego falsetu).
- Krtań powinna pozostać w miarę stabilna
Pamiętaj: jeśli uczysz śpiewu, a nie każesz swojemu uczniowi śpiewać w przejściu od niskich do wysokich nut, to nie uczysz go śpiewać. Niebawem poszuka innego nauczyciela.
Dzięki kursowi instruktorskiemu PCV nauczysz się śpiewać wysokie nuty. Poza tym dowiesz się, jak uczyć tego innych.